ปรัชญา และ ศาสนา

Philosophy and Theology (www.saengtham.tk)

หนังสือปฐมกาล 7-8

Posted by JinSon on June 19, 2009

7 1พระยาห์เวห์ตรัสกับโนอาห์ว่า “ท่านจงเข้าไปในเรือ พร้อมกับครอบครัวของท่าน เพราะในท่ามกลางคนร่วมสมัย เราเห็นว่าท่านเท่านั้นเป็นผู้ชอบธรรมต่อหน้าเรา 2ท่านจงเอาสัตว์ทุกชนิดที่ไม่มีมลทินไปด้วยอย่างละเจ็ดคู่ ทั้งตัวผู้และตัวเมีย และสัตว์ที่มีมลทินอย่างละคู่ ทั้งตัวผู้และตัวเมีย 3และจงเอานกในท้องฟ้าอย่างละเจ็ดคู่ ทั้งตัวผู้และตัวเมีย เพื่อช่วยชีวิตสัตว์ไว้ให้สืบพันธุ์ทั่วแผ่นดิน 4อีกเจ็ดวัน เราจะทำให้ฝนตกบนแผ่นดินสี่สิบวันสี่สิบคืน และเราจะทำลายล้างสัตว์มีชีวิตทั้งหมดที่เราได้สร้างไปจากพื้นแผ่นดิน” 5โนอาห์ทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาทุกประการ

6โนอาห์อายุหกร้อยปีเมื่อเกิดน้ำวินาศท่วมแผ่นดิน

7โนอาห์พร้อมกับบุตรภรรยา และบุตรสะใภ้เข้าไปในเรือเพื่อหนีน้ำวินาศ 8บรรดาสัตว์ทั้งที่ไม่มีมลทินและสัตว์มีมลทิน นกและสัตว์เลื้อยคลานบนแผ่นดิน 9อย่างละคู่ ทั้งตัวผู้และตัวเมีย เข้าไปในเรือพร้อมกับโนอาห์ ดังที่พระเจ้าทรงบัญชาแก่โนอาห์ 10เจ็ดวันต่อมา น้ำวินาศก็เริ่มท่วมแผ่นดิน

11เมื่อโนอาห์มีอายุได้หกร้อยปี วันที่สิบเจ็ดเดือนที่สอง วันนั้นบรรดาน้ำทั้งหลายใต้บาดาลก็พวยพุ่งขึ้น และประตูน้ำในท้องฟ้าก็เปิดออก 12ฝนตกลงบนแผ่นดินสี่สิบวันสี่สิบคืน

13วันนั้น โนอาห์และบุตรชาย คือ เชม ฮามและยาเฟท เข้าไปในเรือพร้อมกับภรรยาของโนอาห์และบุตรสะใภ้ทั้งสามคน 14บรรดาสัตว์ทุกชนิดทั้งสัตว์ป่า และสัตว์เลี้ยง สัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดบนแผ่นดิน นก และสัตว์ปีกทุกชนิดก็เข้าไปด้วย 15สิ่งมีชีวิตทุกชนิดเข้าไปในเรือทีละคู่พร้อมกับโนอาห์ 16สัตว์ทุกชนิด ทั้งตัวผู้และตัวเมียเข้าไปในเรือ ตามที่พระเจ้าทรงบัญชา แล้วพระยาห์เวห์ทรงปิดประตูเรือ

น้ำวินาศ

17น้ำวินาศท่วมแผ่นดินอยู่สี่สิบวัน น้ำค่อย ๆ สูงขึ้น และยกเรือให้ลอยขึ้นจากพื้นดิน 18น้ำค่อย ๆ สูงขึ้นเหนือพื้นดิน และเรือก็ลอยอยู่เหนือน้ำ 19น้ำค่อย ๆ สูงขึ้นจนท่วมภูเขาสูงสุดที่อยู่ใต้ท้องฟ้า 20น้ำขึ้นสูงสุดถึงสิบห้าศอกเหนือยอดเขา 21สิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินก็ตายสิ้น ทั้งนก สัตว์เลี้ยง สัตว์ป่า สัตว์เล็กทุกชนิดที่เคลื่อนไหวเป็นฝูงบนแผ่นดิน รวมทั้งมนุษย์ทุกคน 22ทุกสิ่งที่เคยมีชีวิตบนดินแห้ง ก็ตายสิ้น 23ทุกสิ่งที่มีชีวิตบนแผ่นดินถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ทั้งมนุษย์ สัตว์เลี้ยง สัตว์เลื้อยคลานและนกในท้องฟ้าถูกกวาดล้างไปจากแผ่นดิน มีแต่โนอาห์เท่านั้นที่รอดพ้นพร้อมกับผู้ที่อยู่ในเรือกับเขา 24ระดับน้ำท่วมสูงอยู่เป็นเวลาหนึ่งร้อยห้าสิบวัน

น้ำลดระดับ

8 1พระเจ้าทรงระลึกถึงโนอาห์ และสัตว์ทุกชนิดทั้งสัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยงที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าทรงบันดาลให้มีลมพัดบนแผ่นดิน ทำให้น้ำเริ่มลดลง 2บรรดาตาน้ำใต้บาดาล และประตูน้ำบนท้องฟ้าก็ปิด ฝนจากฟ้าก็หยุด 3น้ำค่อย ๆ ลดจากแผ่นดิน หลังจากหนึ่งร้อยห้าสิบวันน้ำลดลงมาก 4จนกระทั่งในวันที่สิบเจ็ด เดือนเจ็ด เรือก็มาค้างอยู่บนเทือกเขาอารารัต 5น้ำค่อย ๆ ลดลงต่อไปจนถึงเดือนสิบ ในวันแรกของเดือนที่สิบ ยอดเขาทั้งหลายก็ปรากฏขึ้น

6ต่อมาอีกสี่สิบวัน โนอาห์เปิดหน้าต่างที่เขาสร้างไว้ในเรือ 7และปล่อยนกกาออกไปตัวหนึ่ง มันบินไปและกลับมาทุกวันจนกระทั่งน้ำบนแผ่นดินลดแห้ง 8เขายังปล่อยนกพิราบตัวหนึ่งเพื่อดูว่าน้ำลดจากพื้นแผ่นดินแล้วหรือยัง 9แต่นกพิราบหาที่เกาะไม่พบ มันจึงบินกลับมาหาเขาในเรือ เพราะน้ำยังท่วมพื้นแผ่นดินอยู่ เขาจึงยื่นมือออกไปรับมันกลับเข้ามาในเรือกับเขา 10เขาคอยอยู่อีกเจ็ดวัน จึงปล่อยนกพิราบออกไปจากเรืออีก 11ครั้นถึงเวลาเย็น นกพิราบก็กลับมาหาเขา และคาบมะกอกเทศกิ่งเล็ก ๆ มีใบเขียวสดมาด้วย โนอาห์จึงรู้ว่า น้ำลดจากพื้นแผ่นดินแล้ว 12เขาคอยอีกเจ็ดวัน และปล่อยนกพิราบออกไปอีกครั้งหนึ่ง มันไม่กลับมาหาเขาอีกเลย

13เมื่อโนอาห์มีอายุหกร้อยหนึ่งปี ในวันที่หนึ่งเดือนแรก น้ำเริ่มแห้งจากแผ่นดิน โนอาห์เปิดหลังคาเรือ มองดูและเห็นว่า พื้นดินกำลังแห้ง

14ในวันที่ยี่สิบเจ็ดเดือนที่สอง แผ่นดินก็แห้งสนิท

โนอาห์ออกจากเรือ

15พระเจ้าตรัสกับโนอาห์ว่า 16”ท่านจงออกจากเรือ พร้อมกับ ภรรยา บุตรชายและบุตรสะใภ้ 17จงพาสัตว์ทั้งปวงที่อยู่กับท่านออกมาด้วย สิ่งมีชีวิตทุกชนิด คือ นก สัตว์เลี้ยงและสัตว์ที่เลื้อยคลานบนแผ่นดิน ให้มันออกไปทั่วโลก ได้สืบพันธุ์และทวีจำนวนขึ้น 18โนอาห์จึงออกจากเรือพร้อมกับบุตรชาย ภรรยา และบุตรสะใภ้ 19สัตว์ทั้งปวง ทั้งสัตว์ป่า สัตว์เลี้ยง นกทุกชนิด และสัตว์ที่เลื้อยคลานบนแผ่นดินทุกชนิดได้ออกมาจากเรือตามชนิดของมัน

20โนอาห์สร้างแท่นบูชาสำหรับพระยาห์เวห์ เขาเลือกสัตว์และนกที่ไม่มีมลทินแต่ละชนิดมาเผาเป็นเครื่องบูชาบนแท่นนั้น 21พระยาห์เวห์ทรงได้กลิ่นหอม ของเครื่องบูชา จึงทรงดำริในพระทัยว่า “เราจะไม่สาปแช่งแผ่นดินเพราะการกระทำของมนุษย์อีกเลย แม้เรารู้ว่าใจของมนุษย์มักปรารถนาแต่สิ่งชั่วร้ายตั้งแต่เป็นเด็ก เราก็จะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทั้งหลายอย่างที่เราได้กระทำมาแล้วอีก

22ตราบใดที่แผ่นดินยังคงอยู่

ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว

เวลาเย็นและเวลาร้อน

ฤดูร้อนและฤดูหนาว

วันและคืน

ยังมีอยู่ต่อไปตราบนั้น”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: